چند سال پیش :

مردی که مدعی ازادی و عدالت است بر اریکه قدرت نشسته

شعار او آزادی و گفتگوست

گفتگوی تمدنهایش شهره خاص و عام مردمان زمان خودش میشود

عده کثیری را دور خودش جمع کرده و با قاطعیت تمام و با اکثریت آراء بر اریکه قدرت مینشیند(قدرت !)

شعار آزادی او جنجالهای زیادی به پا میکند چون هنوز عده ای مفهوم واقعی آن را درک نکرده اند

عده ای دیگر به همین بهانه با اصل این واژه به مخالفت برمیخیزند ( همان موضوع چاقو که چون یکی از آن استفاده غیر اصولی کرده و شکم پسر همسایه اش را دریده باید کارخانه چاقو سازی تعطیل شود)

نفت به کمترین قیمت رسیده و بشکه ای ده دلار معامله میشود

وضعیت اقتصادی کشور چندان خوب نیست  وضعیت سیاسی هم همانطور چشمهای تیزبین زیادی دنبال بهانه ای برای سیاه نمایی هستند

 قدرتهای خارجی فشار میآورند و قدرتهای داخلی نیز  !

و این مرد با سیاست بینش و نرمش خود نتنها به هیچ قدرت خارجی باج نمی دهد بلکه در حد بذاعتش همه شرایط را تحت کنترل دارد

با وجود اوضاع بد اقتصادی فشارها بر مردم قابل تحمل است

وجهه سیاسی کشور تا حد قابل قبولی بهبود میابد

ولی از کاه که نمیشود کوه ساخت !

چهار سال پیش در چنین روزهایی :

مردی که مدعی عدالت است و سادگی و کاپشن معروفش گرد و خاک زیادی به پا کرده وارد گود رقابت میشود

ودر دو مرحله رای گیری با حدود نصف آراء مرد قبلی با سر وصدای زیادی بر اریکه قدرت مینشیند!

لحن تند و صریحی دارد و با شعارهای مختلف اکثریت قشر ضعیف و متوسط و حتی از ما بهتران را تا حدودی به خود متمایل کرده

اوضاع اقتصادی خیلی بهتر شده

 قیمت نفت به سرعت رو به سعود است

شعار ها همچنان تکرار میشود

سفر های استانی شروع میشود

شعار است و شعار و شعار و البته بودجه هایی تقریبا کلان که نسبت به درامد کنونی کشور هیچ نیست

قیمت نفت به بشکه ای 140 دلار رسیده و کشور در بهترین شرایط اقتصادی قرار دارد که میتوان با استفاده از این موقعیت جهشی 50 ساله کرد

درامدهای غیر نفتی رو به افزایش است

تورم بیداد میکند

درامد زایی برای قشر ضعیف و متوسط سیر نزولی شدیدی دارد

لحن تند مرد کاپشن پوش همچنان با صراحت تمام ادامه دارد

وضعیت امور خارجه رو به وخامت است

سیاست خارجی یکی پس از دیگری رو به شکست است

وضعیت تیمهای ورزشی در عرصه بین المللی افتضاح است

بدترین المپیک تلرخ را تجربه میکنیم

کشتی و . . . . .

و البته یک پیروزی بزرگ و غیر قابل انکار در لبنان به دست امده

گفتگوی خبری است و سفر استانی که پشت سر هم برگذار میشود  و همچنین فیلم یوزارسیف و سفر های استانی اش و غیره و غیره . . . .

و مثل معروف :

دانه فلفل سیاه  و خال   مه رویان   سیاه    !

هر دو جانسوزند  اما این  کجا  و  ان   کجا    !

و به قول حافظ :

گفتمش  زلف  به خون  که شکستی   گفتا  !

حافظ این نکته دراز است به قرآن که مپرس !

                                                                                             نویسنده مقاله: سیفی

پست بعدی : اندر تحولات چند سال گذشته ( فرق نفت 10 دلاری و 140 دلاری)

دوستی مکرگونه روسهای همسایه

در چند ساله اخیر که نگاه جهانیان به علت برنامه صلح آمیز هسته ای به کشورمان دوخته شده و فشار قدرتهای غربی برای تحریم کشورمان ما را بیش از هر زمانی محتاج حمایت  دوستان به اصطلاح نزدیک سیاسی و تجاری مان کرده و یکی از این به اصطلاح دوستان که در طول تاریخ از بزرگترین دشمنان مان  بوده و بیشترین ضربات را به کشورمان وارد کرده کشور تجزیه شده شوروی سابق است که ماهیت استعماری و کمونیستی  آن در کشوری به نام روسیه متمرکز شده و با ظاهری نو و متفاوت  به سوی اهداف و آرزوهای هزاران ساله خود پیش میرود

سیطره کامل بر جیحون آرزوی بزرگ زمانهای بسیار دور کمونیسم های  همسایه بود که با مکر و حیله و زور و استعمار به حقیقت پیوست و این استعمار همچنان ادامه یافت تا در دوره شاهان بی عرضه قاجار بخش بزرگی از آرزوهای تورانیان که همانا سیطره کامل بر خزر بود تا حدودی تحقق یافت وبا تجزیه بخشهای مهمی چون قره باغ و آذربایجان آنها خود را در یک قدمی این آرزوی  دیرینه ببینند

و اما دوستی مرموزانه روسها در گیرودار پرونده هسته ای ایران و سیاست یکی به میخ و یکی به نعل آنها آن هم در زمان تعین حریم حقوقی دریای خزر این سیاست روسهای بی دین استعمارگر بیش از هر زمانی بوی مکر و حیله میدهد

این که ما در زمان کنونی به حمایت روسها که از حق وتو هم برخوردار هستند نیازمندیم بر کسی پوشیده نیست ولی مسئله اینجاست که آیا میتوانیم به روسها اعتماد کنیم و آیا این حمایت آنها دردی از ما دوا خواهد کرد ؟

روسها چند بار با استفاده از حق وتوی خود جلوی تحریم علیه ما را گرفته اند اما درنهایت این تحریم ها به لطف غیر قابل اعتماد بودن روسهای به ظاهر دوست اعمال شد و این همه به اب و آتیش زدن مسولان ما برای استمرار همایت روسها بی نتیجه ماند نکته قابل تامل اینجاست که با وجود این باز هم مسولان کشورمان به دوستی و اعتماد به روسها ادامه می دهند

چرا از تاریخ  عبرت نمیگیریم ؟

نویسنده : سیفی